0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 การสวมบทบาท

กู้สือรักษาสภาพท่าทางเดินทอดน่องไว้อย่างสบายอารมณ์เดินออกไปไกลมาก จนกระทั่งใกล้จะถึงประตูทางเข้าหมู่บ้าน และพ้นจากสายตาที่จองมองของ “ยายสี่” เมื่อเขารู้สึกว่าสายตาอันเยือกเย็นที่อยู่เบื้องหลังนั้นหายลับไปแล้ว เขาจึงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทั้งร่างเอนพิงไปกับเสาไฟฟ้าริมทางทันที

“ตกใจแทบตาย นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าจะหลอกนางได้สำเร็จ!”

กู้สืออดไม่ได้ที่จะชื่นชมความชาญฉลาดของตนเอง ในสถานการณ์คับขันเมื่อครู่นี้ เขาสามารถคิดแผนปลอมตัวเป็นอามอนขึ้นมาได้ทันที สวมบทบาทเป็นยอดฝีมือผู้ลึกลับไร้หยั่งถึง อาศัยความเหลื่อมล้ำของข้อมูลมาขู่ “ยายสี่” เอาไว้ได้

แน่นอนว่าเบื้องหลังย่อมได้รับการยอมรับจากอามอนด้วยเช่นกัน หลังจากได้ยินแผนการของกู้สือ เจ้าตัวก็เห็นดีเห็นงามด้วยความสนใจอย่างยิ่ง แถมยังถือโอกาสช่วยกู้สืออำพรางตัวด้วยฐานะของตนเองอีกด้วย

“เจ้าแสดงได้เหมือนใช้ได้เลยนี่ ถ้าให้เจ้าไปขู่เมดิติกละก็ เจ้าหมอนั่นไม่มีทางดูออกแน่ๆ”

“ปล่อยฉันไปเถอะ แค่แป๊บเดียวนี้ฉันก็แทบจะเหนื่อยตายอยู่แล้ว… พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าการปลอมตัวเป็นคนอื่นนี่มันคือเรื่องทางเทคนิค ถ้าไม่มีความสามารถนั้นไม่มีทางทำได้หรอก!”

ถึงแม้จะไม่รู้ว่าอามอนหมายถึงใครที่ชื่อเมดิติก แต่อย่างน้อยคนที่ทำให้อีกฝ่ายจงใจเอ่ยถึงได้ก็น่าจะไม่ใช่คนธรรมดา แปดในสิบส่วนคงเป็นสิ่งที่เรียกว่าเทพเจ้าซึ่งมีฐานะทัดเทียมกับเขานั่นแหละ

การแสดงต่อหน้ากึ่งเทพก็ระทึกขวัญมากพออยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงเทพที่อาจจะรู้ไส้รู้พุงอามอนทะลุปรุโปร่ง