0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 ยันต์อาคม

ขณะที่กู้สือและอามอนกำลังถกเถียงกันถึงปัญหาเรื่องว่าจะซื้อเค้กดีหรือไม่ หลวี่หนานซานก็สั่งความกับญาติๆ ในศาลาตั้งศพเสร็จเรียบร้อย และกำลังเดินออกมาโดยมีผู้เป็นพ่อเดินตามหลัง

เมื่อกู้สือเห็นคนเดินเข้ามา จึงก้าวออกไปก่อนแล้วไปยืนรออยู่ด้านข้าง

“……ไม่มีอะไรแล้ว อีกสองวันฉันจะมาเอง”

“เช่นนั้นก็รบกวนท่านแล้ว ท่านนักพรตเชิญตามสบาย”

กู้สือได้ยินเสียงสนทนาของทั้งสองคนดังมาจากระยะที่ไม่ไกลจากประตูนัก ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่เดินสวนทางกัน

คนที่กำลังเดินมุ่งหน้าออกไปนอกประตูก็คือหลวี่หนานซานนั่นเอง

โดยไม่ต้องเพ่งพิศมอง แค่สัมผัสจากกลิ่นอาย กู้สือก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันเลือนรางที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาแล้ว

เมื่อเสียงฝีเท้าเข้าใกล้ประตู กู้สือก็ถูมือเข้าด้วยกันบนชุดไว้ทุกข์ ชั่วขณะหนึ่งเกือบจะคิดท่าทางที่จะแสดงออกมาให้เหมาะสมไม่ได้