เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 102 การตัดสินใจ
หลวี่โหย่วเซิงฟื้นคืนสติขึ้นมาก็เป็นเรื่องของอีกสองวันให้หลังแล้ว เมื่อเขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ ก็เห็นว่าตัวเองถูกล้อมรอบไว้ตรงกลางด้วยดอกไม้กองหนึ่ง บางดอกยังมีดินติดอยู่ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นดอกไม้ป่าที่ถอนมาจากพื้นดิน
นอนเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง หลวี่โหย่วเซิงก็รอจนกระทั่งจางเจี้ยนจวินที่แวะมาเยี่ยมเขาตามปกติเดินเข้ามา
"เฮอะ! ในที่สุดนายก็ฟื้นแล้วนะอาเซิง!"
เห็นหลวี่โหย่วเซิงที่นอนหลับไปนานยอมลืมตาสักที จางเจี้ยนจวินก็รีบกรูเข้าไปข้างเตียงด้วยความตื่นเต้น เช่นเดียวกับเย็นวันนั้นที่เขากลับมาแล้วพบว่าหลวี่โหย่วเซิงมีไข้ไม่สบาย
รั้งอยู่พูดคุยกับหลวี่โหย่วเซิงอยู่ครึ่งค่อนวัน เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายตอบคำถามได้คล่องแคล่วและไม่มีท่าทีสะลึมสะลือ จางเจี้ยนจวินถึงได้วางใจลง
"พวกเรานึกว่านายจะกลายเป็นไอ้พวก... ไอ้พวกมนุษย์พืชไปซะแล้ว"
"นายตั้งใจจะพูดว่าเจ้าชายนิทราใช่ไหม?"
"เออใช่ๆๆ ก็อันนี้แหละ"