0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 คำสาป

หลวี่โหย่วเซิงเพิ่งออกจากสถานีอนามัย ขี่จักรยานจะไปเขตก่อนระหว่างทางก็เห็นจางเจี้ยนจวินยืนอยู่บนถนนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร

เขาขี่ไปด้านหลังจางเจี้ยนจวินแล้วเรียกเขาเสียงหนึ่ง อีกฝ่ายก็หันหน้ากลับมาทันที

“โอ๊ย อาเซิง ทำไมลงจากเตียงมาได้แล้วล่ะ? ฉันไม่ได้บอกให้พักเยอะ ๆ เหรอ?”

จางเจี้ยนจวินรีบเข้ามาชิดหลวี่โหย่วเซิง มองซ้ายมองขวา หน้าราวกับจะแนบไปติดตัวเขาแล้ว

“เอ๊ะ ๆ ๆ ทำอะไรเนี่ย!”

หลวี่โหย่วเซิงปัดจางเจี้ยนจวินออกจากตัวเหมือนไล่แมลงวัน

“ฉันลุกขึ้นมาก็หายแล้ว ดูสิ แข็งแรงขนาดนี้เลย?”

พูดพลางเขาก็เหวี่ยงแขนโชว์สภาพที่แข็งแรงของตัวเองในตอนนี้