0093

⬢⬢⬢

ตอนที่ 93 แดนความฝัน

กู้สือก้าววิ่งไปข้างหน้าอย่างทื่อๆ ทิวทัศน์ของคันนาพุ่งผ่านกายเขาไป ทุ่งกว้างไร้ขอบเขตราวกับไม่มีวันสิ้นสุด

แปลกมาก สุขภาพร่างกายของกู้สือไม่ได้จัดว่าดีเยี่ยม ปกติเวลาทดสอบวิ่งทางไกลพันเมตรเขายังต้องใช้เวลาตั้งสี่นาทีเศษ จะมีก็แต่วิ่งระยะสั้นห้าสิบเมตรที่พอทำเวลาได้หกวินาทีเก้า แต่ก็รักษาความเร็วไว้ได้ไม่นานนัก

ทว่าเวลานี้กลับแปลกประหลาดนัก เขากำลังวิ่งด้วยความค่อนข้างเร็วมาเป็นเวลานานแล้ว แต่ร่างกายกลับไม่รู้สึกเหนื่อยแม้แต่น้อย กระทั่งลมหายใจของเขาก็ยังคงเป็นจังหวะเดียวกับการเดินปกติ ไม่มีอาการหอบหายใจ กระทั่งอัตราการเต้นของหัวใจก็ยังไม่เร่งเร็วขึ้นด้วยซ้ำ

"ตัวฉันไม่มีเงินติดตัวเลยสักแดงเดียว จะเดินทางไปจี๋หลินยังไงดี"

สมองของเขายังคงสามารถวิเคราะห์ได้อย่างแจ่มชัด หากเป็นเมื่อก่อน ในตอนนี้เขาคงคิดได้แต่ชื่อเมนูอาหารอะไรทำทำนองนั้นเท่านั้น