0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 แขกจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

“สำหรับฉันแล้ว แทนที่จะปล่อยให้คุณ... สู้ให้คนในอดีตคนนั้น...”

“...คุณมันบ้าไปแล้ว”

“นี่มันน่าตื่นเต้น น่าสนุก และตรงกับความชอบของคุณมาก...”

“...คุณนี่บ้าได้หนักข้อจริงๆ”

“ย่อมมีบางเรื่องที่เหนือกว่าสิ่งอื่นใด...”

เมื่อกู้สือตื่นขึ้นมาจากความมืดแปดด้าน ท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างก็สว่างจ้าแล้ว

หากไม่ใช่เพราะนาฬิกาปลุกที่วางอยู่หัวเตียงบอกเขาอย่างชัดเจนว่าตอนนี้คือเวลาบ่ายสามโมง เขาก็คงคิดว่าตัวเองนอนรวดเดียวไปจนถึงวันถัด-

เขาคล้ายกับฝันเรื่องประหลาดเรื่องหนึ่ง แต่เขากลับจำอะไรไม่ได้เลย รู้สึกเพียงแค่จิตสำนึกเคว้งคว้าง ล่องลอยอยู่กึ่งกลางระหว่างความเป็นจริง ราวกับกำลังล่องลอยอยู่บนกลุ่มหมอกสีเทาไร้ขอบเขต