0049

⬢⬢⬢

ตอนที่ 49 พร

“หึ……”

เสียงหัวเราะเบา ๆ ของอามอนก้องกังวานอยู่ในจิตสำนึกของกู้สือ ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยแสดงอารมณ์ที่แท้จริงออกมาเท่าไรนัก แต่กู้สือกลับสัมผัสได้ถึงความรู้สึกโล่งอกเล็กน้อยจากน้ำเสียงนั้น

“นายเป็นอะไรไป? ทำไมถึงรู้สึกเหมือนเพิ่งหนีตายกลับมาเลยล่ะ?”

กู้สือเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง น่าเสียดายที่อามอนไม่ค่อยจะซาบซึ้งเท่าไร

“ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะไม่ใช้คำหยาบคายอย่างคำว่าหนีตายหรอกนะ”

“งั้นก็เรียกว่าถอยทัพไปข้างหลัง ถอนกำลังอย่างมีชัยก็แล้วกัน?”

“ถ้ามนุษยสัมพันธ์และวาทศิลป์ของนายเอามาใช้ตอนคุยกับหมอด้วยล่ะก็ นายก็คงไม่ต้องมาขอความช่วยเหลือจากฉันหรอก”

“นายก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันกำลังขอความช่วยเหลืออยู่! เมื่อกี้ยังแกล้งใบ้ใส่ฉันอยู่เลย เป็นอะไรของนายเนี่ย?”