0040

⬢⬢⬢

ตอนที่ 40 หลังจบสิ้น

กู้สือใช้แรงอยู่พอสมควรกว่า 1:1 จะไต่ตามรอยแยกจากโพรงใต้ดินที่พังทลายขึ้นมาถึงพื้นผิวได้

กู้สือที่เหนื่อยอ่อนทรุดตัวลงคุกเข่าบนสนามหญ้า หอบหายใจอยู่ครู่ใหญ่จึงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งไร้เมฆ

มาถึงโลกเรื่องพิศวงได้เพียงสองวัน แต่กู้สือกลับรู้สึกว่าตนไม่ได้เห็นดวงอาทิตย์มานานเหลือเกินแล้ว

เมื่อมองภาพที่ห่างหายไปนานนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะกางแขนออกไปยังดวงอาทิตย์ที่เจิดจ้าบนท้องฟ้า อยากจะเอ่ยปากรำพันออกมาให้เต็มที่

“อย่าบอกนะว่านายคิดจะสรรเสริญดวงอาทิตย์”

เสียงหนึ่งดังขึ้นขัดจังหวะความรู้สึกของกู้สือเข้าพอดี เขาถามด้วยความกังขา

“มีอะไรเหรอ?”

“ช่างเถอะ ตามใจนายแล้วกัน”