เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 อย่ากินของของคนแปลกหน้า
“ว้าว~”
“นายเนี่ยฉลาดจริงๆ กฎที่เขียนไว้ขาวดำทนโท่แบบนั้นแท้ๆ นายยังจะมองข้ามมันได้”
“โชคดีที่ฉันไม่ได้คิดจะขโมยไอเดียตอนสิ้นสุดการปรสิต ไม่อย่างนั้นในอนาคตฉันคงต้องหาคนมาปรสิตใหม่อีกรอบแน่ๆ”
“ดูท่าทางแล้วนายเหมาะที่จะเป็นนักล่าจริงๆ สินะ เพราะพวกนักล่าล้วนแต่เป็นพวกโง่เง่าไร้สมอง”
ในหัวของกู้สือเต็มไปด้วยเสียงเยาะเย้ยถากถางสารพัดรูปแบบ แม้กระทั่งหลายประโยคในนั้นเขาก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหมายความว่าอะไร แต่เขาก็สัมผัสได้ว่านี่ไม่ใช่คำชมที่ดีงามแน่นอน
ทั้งๆ ที่ควรจะเป็นฝ่ายฉันที่ซักถามเขาสิ ทำไมตอนนี้ถึงกลับกลายเป็นเขามาซักถามฉันแทนซะได้เล่า
กู้สือพึมพำบ่นอยู่ในใจ จากนั้นก็พลันได้ยินเสียงนั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“หึๆ อย่างน้อยจนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้ทำอะไรที่เป็นการกลั่นแกล้งทำร้ายนายเลยไม่ใช่เหรอ?”