0016

⬢⬢⬢

ตอนที่ 16 จะรับชาร้อนสักแก้วไหม

กู้สือกลืนน้ำลายลงคออึกหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้แผงลอยริมทางแห่งนั้น

ด้านหลังโต๊ะที่ถูกประกอบขึ้นอย่างเรียบง่าย มีร่างของคนผู้หนึ่งยืนห่อหุ้มด้วยผ้าดิบอยู่ทั่วทั้งร่าง

ใบหน้าของเขาถูกพันเอาไว้จนแน่นหนา แม้แต่ช่องหายใจก็มองไม่เห็นว่าอยู่ตรงส่วนไหน เปิดเผยออกมาเพียงดวงตาข้างเดียวเท่านั้น กำลังจ้องมองกู้สือที่กำลังเดินเข้ามาทางนี้ด้วยแววตาอันเยือกเย็น

กู้สือถูกจ้องจนรู้สึกอึดอัดไปทั่วทั้งร่าง เขาเผลอหยุดฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว

'แค่แวบเดียวก็รู้แล้วว่าแกไม่ใช่คน...'

กู้สือคิดในใจพลางย่อตัวลงทำทีผูกเชือกรองเท้า แต่ในตอนนี้การเป็นคนหรือไม่นั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป ทั่วทั้งทะเลสาบเชียนจื่อในตอนนี้คาดว่าคงไม่มีมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่อีกแล้ว

สิ่งสำคัญคือ "คน" ผู้นี้อยู่ฝ่ายไหนกันแน่