0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 ห้องพักผ่อนสาธารณะ

ไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ ท้องฟ้าที่เมื่อครู่ยังพอมีแสงสว่างกลับต้องเผชิญกับการมาถึงของค่ำคืนอย่างกะทันหัน

ทะเลสาบเชียนจื่อที่ถูกหมอกปกคลุมอยู่แล้ว ยิ่งมองไม่เห็นทางจนแทบจะเดินไม่ได้

"เชี่ยเอ๊ย เวลามันเดินตามสิ่งพิกลไปด้วยหรือไง?"

กู้สือวิ่งไปบนทางเดินชมวิว เขาต้องหาห้องพักผ่อนสาธารณะที่กฎกล่าวถึงให้เจอโดยเร็ว

การไปหาทางเข้าตอนนี้เป็นเรื่องที่ไม่สมจริงแล้ว ด้วยความเร็วของความมืดเช่นนี้ ไม่กี่นาทีโลกก็จะถูกความมืดกลืนกินจนมิด

ถึงตอนนั้นหากยังเร่ร่อนอยู่กลางแจ้ง กู้สือไม่กล้ารับประกันเลยว่าจะเกิดเรื่องน่ากลัวอะไรขึ้น

ไฟถนนข้างทางเดินชมวิวติดสว่างขึ้นทีละดวง ในสายตาของกู้สือ นี่มันช่างเป็นนับถอยหลังที่เรียกเอาชีวิตเสียจริง