กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บ่ายวันต่อมา ตอนที่ฉู่เจียวตื่นขึ้นจากเตียงดอกไม้ สวนสนุกก็ครึกครื้นเป็นอย่างมากแล้ว รอบด้านเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวที่กำลังตื่นเต้นดีใจ จากหน้าต่างห้องในบ้านต้นไม้ที่เปิดแง้มไว้นิดหน่อย เธอได้ยินเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยอย่างมีความสุขจากด้านนอกแว่ว ๆ
ฉู่เจียวลุกขึ้นนั่งอย่างเกียจคร้าน ร่างกายท่อนบนทั้งหมดฟุบอยู่บนกลีบดอกไม้ขนาดใหญ่ กลีบดอกไม้ยุบตัวลงเล็กน้อยเพราะน้ำหนักของเธอ เธอจึงนอนฟุบอยู่อย่างเงียบ ๆ ไม่อยากขยับแม้แต่นิดเดียว เมื่อคืนเธอแทบถูกเจ้าคนที่เรี่ยวแรงเหลือล้นสูบจนหมดแรง แม้แต่ตัวเองออกจากมิติปฐมโกลาหลตอนไหนก็ยังจำไม่ได้