กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เจียวนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ รู้สึกหิวขึ้นมาเล็กน้อย เธอหยิบข้าวกล่องออกมาจากมิติระบบอย่างเบามือแล้วกินอย่างเงียบ ๆ หลังจากกินเสร็จ เธอก็ถือเชอร์รีหนึ่งกล่องมากินเป็นผลไม้หลังอาหาร พลางสังเกตความเคลื่อนไหวของฉินฮวนและคนอื่น ๆ ไปด้วย
เมื่อเห็นพวกเขานิ่งไม่ไหวติง คาดว่าคงยังไม่เสร็จในเร็ว ๆ นี้ หลังจากฉู่เจียวกินเชอร์รีในมือจนหมด มิติปฐมโกลาหลภายในร่างกายของเธอก็ไม่มีความรู้สึกร้อนผ่าวแบบนั้นอีกแล้ว
เธอลองหยั่งจิตสำนึกเข้าไปอย่างระมัดระวัง ไม่คิดเลยว่าจะสำเร็จจริง ๆ ทว่าฉากภายในกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าพลิกดิน พื้นที่ทั้งมิติมีขนาดใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งรอบ ทั้งภูเขาแม่น้ำ ทะเลสาบ และพื้นที่ราบล้วนมีครบถ้วน ราวกับเป็นโลกใบเล็กแห่งหนึ่ง