ตอนที่ 212 กลับเป็นหนุ่มสาว

เธอซบศีรษะลงในอ้อมแขนของฉินฮวน มือยังคงคว้าดอกไม้สีทองที่กำลังเบ่งบานโดยไม่รู้ตัว ก่อนพูดอย่างหมดอาลัยตายอยากว่า “ทำยังไงดี เมื่อกี้ฉันเต้นอยู่ตรงนั้นคนเดียว ดูโง่มากเลยใช่ไหม คนตั้งเยอะมองอยู่ ฉันไม่อยากพบใครแล้ว!”

ฉินฮวนปลอบเธอว่า “จะดูโง่ได้ยังไง ที่รัก เธอไม่รู้หรอกว่าเมื่อกี้เธอสวยแค่ไหน สวยจนฉันอยากซ่อนเธอไว้เลยด้วยซ้ำ อีกอย่าง การได้เห็นภรรยาของฉันเต้นถือเป็นโชคที่คนอื่นอ้อนวอนแทบตายก็ยังไม่ได้ ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นแทบทั้งหมดล้วนเป็นผู้ที่สร้างคุณูปการสำคัญให้ประเทศของเรา!”

สำหรับคนที่กลัวการเข้าสังคมอย่างฉู่เจียว คำพูดของฉินฮวนไม่ได้ช่วยปลอบเธอเลย เขาเป็นบุคคลสาธารณะที่คุ้นเคยกับเวทีและสายตาของผู้คน จึงไม่อาจเข้าใจความรู้สึกอับอายของเธอได้