กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กว่าทั้งสองคนจะจัดการธุระเรียบร้อยและมาถึงบ้านสกุลฉู่ก็เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว แม่ฉู่เห็นลูกสาวกับลูกเขยมาจึงถามด้วยรอยยิ้มว่า “เจียวเจียวหายเมาแล้วเหรอ?! ตัวเองคออ่อนขนาดนั้น ยังจะไปดื่มเป็นเพื่อนน้าชายอีก เมากลับมาสภาพนั้น น้าสะใภ้เพิ่งโทรมาถามเมื่อกี้เองว่าลูกเป็นยังไงบ้าง!”
ฉู่เจียวยิ้มกริ่มพลางพูดว่า “ฉันนอนหลับไปตื่นหนึ่งก็หายเมาแล้ว นาน ๆ ทีจะได้มีความสุขแบบนี้นี่นา แม่บอกน้าสะใภ้ด้วยว่าฉันหายดีแล้ว ให้พวกเธอวางใจได้ คราวหน้าถ้ามีโอกาสฉันจะไปดื่มเป็นเพื่อนน้าชายอีก!”