ตอนที่ 167 ตกตะลึง

พื้นที่ที่เพิ่มขึ้นภายในม่านป้องกันภายหลัง ล้วนถูกปลูกด้วยป่าไม้และทุ่งหญ้า ทั้งยังมีดอกไม้นานาชนิดกับธัญพืชฉบับขยายใหญ่ ราวกับโอเอซิสขนาดเล็กที่ล้อมต้นไม้ชำระล้างซึ่งสูงถึง 100 เมตรเอาไว้ตรงกลาง

ผู้คนจากฐานนครใต้ดินที่เพิ่งมาถึงเก็บยานพาหนะของตน แล้วพากันยืนอยู่นอกม่านป้องกันในสภาพติดอาวุธครบมือ มองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง รู้สึกราวกับกำลังฝันอยู่ มันยังเป็นวันสิ้นโลกอันรกร้างทรุดโทรมที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่จริง ๆ หรือ?!

บนพื้นดินที่มนุษย์ไม่อาจใช้ชีวิตอยู่ได้นานแห่งนี้ พืชที่แสนเปราะบางกลับเติบโตอย่างอุดมสมบูรณ์ถึงเพียงนี้ แถมยังเติบโตได้ดีกว่าพืชผอมแห้งที่นักเพาะปลูกในนครใต้ดินดูแลอย่างพิถีพิถันเสียอีก