ตอนที่ 147 หุบเขาหยก

หลังจากฉินฮวนฟังคำพูดของคุณปู่ฉินจบ เขาก็ได้สติกลับมาและเพิ่งพบว่าบัตรเสริมของตัวเองมีความเคลื่อนไหว เมื่อกดรับ ภายในสมองของเขาก็ปรากฏใบหน้าที่เขาคิดถึงอยู่ทุกวัน

ภาพโฮโลแกรมเทคโนโลยีล้ำสมัยที่ระบบส่งมา ราวกับมีเจินเหรินมายืนอยู่ตรงหน้าเขา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใส

“ฮวนฮวนตัวน้อย รอฉันจนร้อนใจแล้วใช่ไหม ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ตอนนี้ฉันปลอดภัยดี แค่เกิดเหตุไม่คาดคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ทางนี้นิดหน่อย ระหว่างทางกลับบ้านฉันวิ่งผิดโลกน่ะ!”

ฉู่เจียวหัวเราะแห้ง ๆ อย่างโง่เขลาอยู่สองครั้ง ยกนิ้วขึ้นทำท่าประกอบคำว่า “นิดเดียวมาก ๆ” ก่อนจะพูดต่อ