ตอนที่ 125 ห่างกันชั่วครู่หวานกว่าข้าวใหม่ปลามัน

ทั้งสองไม่ได้เปิดไฟ แต่กอดกันเงียบ ๆ อยู่ในความมืด ภายในพื้นที่อันเงียบสงัด ราวกับได้ยินเพียงเสียงหัวใจของกันและกัน

บรรยากาศอันสนิทสนมถูกทำลายลงด้วยเสียงท้องร้องโครกคราก ฉู่เจียวเงยหน้าขึ้นแล้วหัวเราะคิกคัก “ฉันหิวแล้ว!”

ฉินฮวนหัวเราะเบา ๆ ยกมือเปิดไฟ ก่อนอุ้มฉู่เจียวขึ้นจากเอวแล้วเดินไปทางห้องอาหาร

“พอกลับถึงบ้าน ผมก็โทรถามคุณปู่แล้ว คุณปู่บอกว่าเธอกำลังเดินทางกลับบ้าน ผมเลยเดาได้ว่าเธอต้องไม่กินข้าวข้างนอกแน่ ๆ ก็เลยทำอาหารรอเธออยู่ที่บ้าน”

ฉินฮวนรู้ดีว่าภรรยาของตัวเองไม่ชอบกินอาหารข้างนอกมากแค่ไหน หลังโทรศัพท์ยืนยันกับคุณปู่ฉินว่าเธออยู่ที่เมือง J แล้ว สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อกลับถึงบ้านก็คือเข้าครัวทำอาหาร