กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แม่ของเด็กชายดึงเสี่ยวเล่อเล่อเข้ามาพินิจดูอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเล่อเล่อมีใบหน้าแดงระเรื่อและดูสุขภาพดี เธอก็เหมือนคนที่คว้าฟางเส้นสุดท้ายแห่งชีวิตเอาไว้ได้ จึงรีบถามอย่างร้อนใจ
“แม่ของเล่อเล่อ พวกเธอออกจากโรงพยาบาลแล้วไปหาที่รักษาใหม่หรือเปล่า? โรคของเล่อเล่อหายแล้วใช่ไหม? ขอที่อยู่โรงพยาบาลที่รักษาเล่อเล่อให้ฉันหน่อยได้ไหม?”
สุขภาพแข็งแรงงั้นเหรอ! นี่คือสิ่งที่ผู้คนในเขตหอผู้ป่วยแห่งนี้ใฝ่ฝันถึงมากที่สุด และก็เป็นความปรารถนาที่อยู่ไกลเกินเอื้อมที่สุดเช่นกัน
แม่ของเด็กชายตื่นเต้นเกินไปจนเสียงพูดค่อนข้างดัง ผู้คนจากห้องผู้ป่วยรอบข้างพอได้ยินคำพูดของเธอก็พากันเข้ามารุมล้อม รอคอยคำตอบด้วยสีหน้าเปี่ยมความหวัง