เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากฉู่เจียวอาบน้ำเสร็จแล้วออกมา เธอก็ไม่เห็นฉินฮวนอยู่ในห้องรับแขก กำลังสงสัยอยู่พอดี ก็ได้ยินเสียงดังมาจากห้องดนตรี เมื่อเห็นฉินฮวนนั่งดีดสายเครื่องดนตรีอย่างตั้งอกตั้งใจอยู่ตรงนั้น เธอก็อดคิดไม่ได้ว่า ผู้ชายเวลาจริงจังนี่หล่อจริง ๆ!!
เมื่อรู้สึกถึงสายตาจากหน้าประตู ฉินฮวนก็เอนพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน แล้วยื่นมือไปทางฉู่เจียว เมื่อเห็นเธอยิ้มกว้างวิ่งเข้ามาหา เขาก็รู้สึกว่าช่องว่างในหัวใจถูกเติมเต็มจนแน่นขนัด
ฉู่เจียวนั่งอยู่ในอ้อมแขนของฉินฮวน มือข้างหนึ่งโอบคอเขาไว้ ส่วนอีกข้างหยิบกระดาษที่วางอยู่บนชั้นขึ้นมา
“เอลฟ์? นี่คือเพลงใหม่ที่นายแต่งเหรอ?”
“อืม ฉันแต่งตอนอยู่หมู่บ้านดอกท้อ ตอนที่เธอทิ้งฉันกลับบ้านไปคนเดียว!” พอพูดถึงเรื่องนี้ น้ำเสียงของฉินฮวนก็ยังเต็มไปด้วยปราณอาฆาต