กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เจียวได้ยินเสียงเรียก จึงมองฉินฮวนอย่างสงสัย “เป็นอะไรไป?”
“คิดอะไรอยู่ ยังทานไม่หมดก็เหม่อแล้ว รีบทานเร็ว โจ๊กจะเย็นหมดแล้ว!”
ฉู่เจียววางตะเกียบลง ดวงตาเป็นประกายขณะมองฉินฮวน “พวกเราไปเมือง J กันเถอะ ไปหาคุณปู่ของนาย ฉันมีเรื่องจะคุยกับเขา!”
ฉินฮวน: ?! ยอมกลับบ้านกับเขาแล้ว?!
“ได้สิ! ไปเมื่อไหร่?” เขาตอบตกลงทันที จะลังเลแม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ได้ เกิดเธอเปลี่ยนใจขึ้นมาจะทำอย่างไร ส่วนเหตุผลที่ไปนั้นไม่สำคัญหรอก ขอแค่พาคนกลับบ้านได้ก็เป็นเรื่องดีแล้ว
ฉู่เจียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นก็พรุ่งนี้ วันนี้ต้องบอกพ่อกับแม่ก่อน”
พูดจบ เธอก็มองฉินฮวนด้วยรอยยิ้ม “นายไม่ถามเหตุผลหน่อยเหรอ?”