กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คืนแรกที่กลับมายังดาวสีน้ำเงิน ฉู่เจียวนอนหลับสนิทมาก ตอนเช้าเธอตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงแตรรถที่บีบยาวไม่หยุด พอลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือก็เหลือบดูเวลา ตอนนี้เจ็ดโมงเช้าแล้ว
เสียงแตรรถจากบริเวณประตูทางเข้าเขตพักอาศัยด้านนอกยังคงดังต่อเนื่องไม่หยุด ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเร่งด่วนที่ผู้ปกครองพาลูกไปโรงเรียน คาดว่าทางออกประตูใหญ่คงรถติดอีกแล้ว
เสียงอึกทึกด้านนอกไม่ได้ส่งผลต่ออารมณ์ดี ๆ ของฉู่เจียวเลย ตรงกันข้าม เธอยังรู้สึกเพลิดเพลินกับบรรยากาศอันวุ่นวายเช่นนี้อยู่เล็กน้อย สำหรับคนที่เพิ่งกลับมาจากต่างโลกอย่างเธอ มันให้ความรู้สึกสมจริงเป็นพิเศษ