เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอพ่อฉู่กับแม่ฉู่เที่ยวจนพอใจแล้ว ฉู่เจียวก็พาพ่อกับแม่กลับมาที่ดาวสีน้ำเงิน
“วันนี้พอแค่นี้ก่อน นี่คือน้ำยายีนระดับต้นที่ฉันซื้อให้พวกคุณ พวกคุณอาบน้ำเสร็จก็ดื่มแล้วเข้านอนเลย เรื่องอื่นค่อยว่ากันพรุ่งนี้”
ฉู่เจียวมอบน้ำยายีนระดับต้นสีเขียวสองหลอดให้พ่อฉู่ แล้วเร่งพ่อกับแม่ที่ยังดูไม่อิ่มกลับห้องไปพักผ่อน
หลังจากพ่อฉู่กับแม่ฉู่กลับเข้าห้อง แม่ฉู่รับน้ำยาจากมือพ่อฉู่ “นี่คือน้ำยายีนระดับต้นเหรอ เขียวมะนาว ดูสวยดีนะ เทคโนโลยีของมนุษย์ต่างดาวนี่เก่งจริง ๆ ยังใส่พื้นที่เก็บของไว้ในสมองได้อีก” แม่ฉู่ยังคงรู้สึกว่ามหัศจรรย์
“เก่งจริง ๆ ถ้าประเทศเรามีเทคโนโลยีนี้ด้วย ทุกคนออกนอกบ้านก็ไม่ต้องหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ใบเล็กอีก” พ่อฉู่ถอนใจด้วยความทึ่ง มีพื้นที่นี้แล้วการเดินทางสะดวกมาก
“ฮ่า ๆ ๆ กว่าจะมีเทคโนโลยีนี้ในประเทศเรา เราคงเกิดใหม่ไปไม่รู้กี่ชาติแล้ว ตอนนี้ได้ลูกสาวช่วยให้เราได้ลองก่อนแล้ว รีบไปอาบน้ำเถอะ อาบเสร็จก็รีบดื่มยาแล้วนอน ลูกสาวทำงานหนักหามรุ่งหามค่ำซื้อมาให้เรา” แม่ฉู่ไม่คิดว่าตัวเองอายุปูนนี้แล้วจะได้เจอประสบการณ์แบบนี้ สนุกดีจริง ๆ