เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เจียวรับสัญญาณจากสายตาแม่ฉู่จึงรีบเปลี่ยนเรื่อง
“น้าสะใภ้ เสี่ยวอี้ไปโรงเรียนแล้วหรือคะ” ฉู่เจียวมาแล้วสองครั้งก็ไม่เห็นหวังอี้ ลูกชายของน้าชาย ครั้งก่อนที่มาก็บังเอิญไปทำงานพิเศษช่วงปิดเทอมฤดูร้อนพอดี
“กลับไปโรงเรียนแล้ว ออกไปเมื่อไม่กี่วันก่อน”
“ที่โรงเรียนมีแฟนหรือยัง” น้าเล็กของฉู่เจียวเอ่ยถามอย่างอยากรู้
“บอกว่าคบอยู่คนหนึ่ง ช่างเขาจะ ไม่เคยได้ยินว่าความรักในโรงเรียนจะมีสักกี่คู่ที่ไปรอด” น้าสะใภ้ของฉู่เจียวไม่มีความหวัง
ฉู่เจียวเห็นว่าพวกเธอเปลี่ยนเรื่องแล้วก็ถอนหายใจโล่งอก
ทางด้านพ่อฉู่กับน้าชายและน้าเขยอยู่ในครัว เปิดเครื่องดูดควันสูบบุหรี่ (น้าสะใภ้สุขภาพไม่ดี ทนกลิ่นบุหรี่ไม่ได้ น้าชายอยากสูบบุหรี่ก็ต้องหลบไปครัวเปิดเครื่องดูดควันสูบ)
“งานก่อสร้างฝั่งพวกคุณจบแล้วหรือ แล้วเมื่อไหร่จะได้เริ่มงานอีก” พ่อฉู่รู้สึกแปลกใจ ปกติกว่าจะจบงานได้กลับบ้านก็ต้องถึงสิ้นปี