ตอนที่ 17 มีเหรียญพลังงานเหลือแล้ว

แม่ฉู่ก็คิดเช่นกัน เวลาออกไปข้างนอกเจอของดีเธอก็ซื้อกักตุนไว้เหมือนกัน

ตอนนี้ของกินข้างนอกมีสารเติมแต่งแปลก ๆ เยอะแยะ ข่าวก็เอาแต่เปิดโปงว่าอันนั้นเกินมาตรฐาน อันนี้กินแล้วไม่ดีต่อสุขภาพ กินอะไรก็หวาดระแวงไปหมด แต่จะไม่กินก็ไม่ได้ เดี๋ยวหิว ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่ากินไม่สะอาดหน่อยแต่ไม่เป็นโรคหรอก

ตอนนี้ผักผลไม้ที่ลูกสาวปลูกเองทั้งดีต่อสุขภาพและมีสารอาหาร เธอสามารถพูดอย่างภูมิใจได้ว่าของที่บ้านเธอขายไม่มีใครเทียบได้ เพราะยังไงก็เป็นของที่ปลูกมาจากอีกดวงดาวหนึ่ง

“แม่ ตอนพ่อไปทำข้าวสารแปรรูปไม่ใช่จะทำเพิ่มอีกหน่อยได้เหรอ จะได้ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาให้ลำบากหลายรอบ”

“พ่อเธอบอกว่าข้าวสารที่เพิ่งแปรรูปเสร็จหอม ถ้าแปรรูปเยอะแล้วขายไม่หมด พอนานไปก็ไม่สดใหม่ ยังไงตอนบ่ายซูเปอร์มาร์เก็ตก็ไม่ยุ่ง วิ่งไปสักรอบก็สะดวก ข้าวสารช่วงนี้ขายเร็วมาก ข้าวเปลือกที่เธอเหลือไว้เหลือแค่ครึ่งเดียวแล้ว”

“ฉันเพิ่งสั่งหุ่นยนต์เพาะปลูกให้ปลูกเพิ่มอีก 1,000 หมู่ ตามความเร็วที่พวกแม่ขาย ฝั่งฉันคงตามไม่ทัน ต้องขาดสต็อกหลายวันแน่”