เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ถึงบ้านแล้วดูเวลา นับจากเวลาที่เธอออกจากดาวสีน้ำเงินก็ผ่านไปหนึ่งวันแล้ว ตอนนี้เป็นเช้าวันที่สอง
ที่บ้านไม่มีคน ฉู่เจียวกลับห้องไปอาบน้ำก่อน ต้องขอบคุณพ่อฉู่ที่ซื้ออ่างอาบน้ำพับได้ขนาดใหญ่ 3 ใบไว้ให้อย่างเอาใจใส่ ที่โน่นเธอต้องตักน้ำในทะเลสาบใส่อ่างอาบน้ำพับได้ตอนเช้า ตากแดดให้อุ่นแล้วค่อยอาบ ไม่สบายตัวเท่าอาบน้ำด้วยฝักบัวที่บ้าน
อาบน้ำเสร็จ เพิ่งโยนเสื้อผ้าสกปรกกองใหญ่เข้าเครื่องซักผ้าก็ได้ยินเสียงเปิดประตู แม่ฉู่ซื้อกับข้าวกลับมาแล้ว
“เจียวเจียว ลูกกลับมาแล้ว พ่อลูกเมื่อวานรอทั้งวันก็ไม่เห็นลูกกลับบ้าน ไม่รู้ว่าลูกจะกลับมาเมื่อไหร่ วันนี้พ่อลูกไปซูเปอร์มาร์เก็ตแล้ว บอกว่าถ้าลูกกลับบ้านมีอะไรก็โทรหาพ่อ”
“แม่จ๊ะ ต่อไปพ่อกับแม่ก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิม ไม่ต้องรอหนู หนูแค่เข้าออกระหว่างบ้านกับที่นั่น ไม่ได้ออกไปข้างนอก ปลอดภัยมาก”
“ได้ ตอนแรกก็ไม่วางใจ ตอนนี้เห็นลูกสบายดีก็วางใจแล้ว ต่อไปมีอะไรก็บอก แม่กับพ่อลูกว่างกันทั้งคู่”
“ได้ค่ะแม่ รักแม่นะ” ฉู่เจียวกอดแม่หนึ่งที