กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 447 กระถางธูปเก้าใบ!
เมื่อได้ยินเสียงฟางหมิ่นปิดประตู ข้าจึงเล่าความเป็นมาทั้งหมดแก่หยางซิ่วเฉิงและเฉินอวี้โหลว
ใครจะรู้ว่าฟางหมิ่นไม่ได้ไปไหนเลย นางเพียงแสร้งปิดประตู แต่กลับอยู่ในห้องรับแขกแอบฟังพวกเราพูดคุย
จนกระทั่งข้าเล่าเรื่องม้าไถลโอ่งจบ หันกลับไปโดยไม่ทันระวัง จึงเห็นฟางหมิ่นยืนอยู่ตรงประตูด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ!
ทันใดนั้น ทั้งข้า เฉินอวี้โหลว และหยางซิ่วเฉิงที่ป่วยอิดโรย ต่างยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น!
เวลานั้น สีหน้าของฟางหมิ่นพลันเปลี่ยนจากความน้อยใจเป็นความรู้สึกผิด ขณะเดียวกันดวงตายังคลอด้วยหยาดน้ำตา
“สามี ล้วนเป็นความผิดข้า หากมิใช่เพราะข้ายืนกรานให้เจ้าไปหามหาเซียนเฮงซวยนั่น เจ้าก็คงไม่กลายเป็นเช่นนี้! เป็นความผิดข้าเอง! เป็นความผิดข้า…”