กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 ส่งลุงขาพิการ
เห็นใต้ต้นหวยหลายต้นที่ขึ้นอยู่ปากหมู่บ้านไม่ค่อยหนานักมีชิงเฟิงอยู่ตนหนึ่ง
ข้าก็ก้าวยาว ๆ รีบเดินเข้าไปถาม
“ท่านผู้เฒ่า ท่านคือลุงขาพิการหรือ”
ท่านผู้เฒ่ามองข้าตั้งแต่หัวจดเท้าครั้งหนึ่ง สีหน้าทั้งประหลาดใจทั้งยินดี
“เป็นลูกเขยอวี้ฮวาแห่งตระกูลเฉินนี่เอง เจ้ามองเห็นข้าหรือ หลายวันมานี้ ในที่สุดก็ได้พบคนที่มองเห็นข้าสักคน”
ท่านผู้เฒ่าพูดจบก็ตบหน้าผากตัวเอง พลันเข้าใจกระจ่างว่า
“ใช่แล้ว เจ้าเป็นอาจารย์หยินหยาง เป็นไปไม่ได้ที่จะมองไม่เห็นข้า”
ข้าเดินต่อไปข้างหน้าอีกหลายก้าว มาหน้าลุงขาพิการ:
“ลุงขาพิการ ท่านรู้จักข้าหรือ”