กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 344 ติ้งซิงรับสองเหลือง (หนึ่ง)
ซูยวี่หลงนั่งลงที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของโรงเก็บของแล้วก็เริ่มร้องไห้
ทว่าเสียงร้องไห้นั้นยังคงเป็นเสียงของผู้หญิง ไม่ใช่เสียงดั้งเดิมของเขา!
ซูยวี่หลงร้องไห้ได้น่าสังเวชยิ่งนัก!
ฟังแล้วซูเสวี่ยเวยรู้สึกหนาวสะท้านในใจเป็นระลอก!
ยามนั้นมารดาของเสวี่ยเวยสงสารลูกชาย จึงคิดจะเข้าไปถามลูกว่ากลายเป็นอะไรไป
แต่กลับถูกซูต้าเฉียงรั้งไว้
“แม่เฒ่าเอ๊ย ยวี่หลงผิดปกติ เจ้าอย่าเข้าใกล้”
ต่อมาสามคนพ่อแม่ลูกก็เอาแต่จ้องมองซูยวี่หลงอยู่อย่างนั้น
ซูยวี่หลงร้องไห้อยู่ครู่หนึ่ง ก็ลุกขึ้นมาอย่างกะทันหัน เดินไปที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของโรงเก็บของ ถอดกางเกงลงแล้วนั่งยอง ๆ ถ่ายทั้งหนักทั้งเบา