กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 ซูเสวี่ยเวย
ที่ถนนมัสยิด ข้ากินปิ้งย่างอยู่พักหนึ่ง หลังจากแยกจากอาจารย์และคนอื่น ๆ แล้ว ข้าก็มาถึงร้านอาหารของพี่จ้าว
พอเดินเข้าร้าน ความรู้สึกที่ห่างหายไปนานก็ประดังเข้ามาในทันที
ซวี่เจียงเห็นข้า ก็เข้ามากอดข้าอย่างแน่นแล้วว่า
“โอ๊ย น้องอู่เอ๋ย! เจ้าทำให้ข้าคิดถึงจนแทบแย่!”
“พี่เจียง ข้าก็คิดถึงเจ้าเช่นกัน!”
หลังถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันแล้ว ซวี่เจียงก็เล่าสภาพการณ์ปัจจุบันของร้านให้ข้าฟัง
ตอนนี้จำนวนลูกค้าที่มาร้านในแต่ละวันยังพอ ๆ กับแต่ก่อน คณะการแสดงบนชั้นสองก็ยังเป็นเหล่านักแสดงเอ้อเหรินจ้วนที่ข้าเคยคุ้นหน้าเป็นส่วนใหญ่