กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 314 ภาษามือ
ผลักอู๋พ่านพ่านออกจากห้องนอน ล็อกประตูแล้ว ข้าถึงได้กลับมาที่ข้างเตียงของพี่เฉิน
มองชิงเฟิงน้อยคนนั้น ข้าจึงพูดว่า
“เด็กน้อย คุยกันสักหน่อยไหม”
ข้านึกว่าพอข้าพูดเช่นนี้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องพูดอะไรกับข้าสักคำ
แต่ชิงเฟิงน้อยกลับเพียงชายตามองข้าแวบหนึ่ง แล้วก็พาดแขนลงบนตัวพี่เฉิน
แขนของเขาพอวางลงบนตัวพี่เฉินเท่านั้น พี่เฉินก็สั่นรุนแรงยิ่งขึ้น
เฮ้! เดิมทีข้าคิดจะเจรจาคุยกันให้รู้เรื่องเพื่อสะสางเรื่องนี้ แต่เจ้ากลับไม่ไยดีข้าเลย!
เช่นนี้ก็เริ่มกระอักกระอ่วนขึ้นมาหน่อย
แก้ด้วยสันติไม่ได้ ก็ต้องใช้พลังอำนาจเข้าจัดการ