กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 292 เซียนเหลืองขอการรับรอง
หลานเขยคนที่สามซึ่งมีอายุเพียงเจ็ดขวบ ถูกอาของเขาที่เป็นขี้เมาพาไปยังที่ใดก็ไม่รู้
ขณะนั้นเอง ในราตรีอันมืดมิด จู่ ๆ ก็เกิดลมคลั่งพัดกระหน่ำเสียจนคนลืมตาไม่ขึ้น
แต่ผู้ใดจะรู้ ลมวูบหนึ่งนี้มาเร็วและจากไปเร็ว
ไม่นานลมก็สงบเมฆก็สลาย บนพื้นดินที่สว่างวาบด้วยแสงจันทร์อันหนาวเหน็บ ไม่มีแม้แต่ลมแผ่วเบา
ครั้นหลานเขยคนที่สามมองไปรอบด้านอีกครั้ง กลับพบว่าพวกเขาอยู่กลางไร่ข้าวโพดที่เก็บเกี่ยวเสร็จไปนานแล้ว
มองออกไปสุดสายตา รอบข้างไม่มีบ้านเรือนสักหลัง
หลานเขยคนที่สามรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก ทั้งที่เมื่อครู่นี้เขากับอายังอยู่ในหมู่บ้าน เหตุใดพริบตาเดียวหมู่บ้านจึงหายไปเล่า
เขาจึงถามว่า