กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 290 เขยคนที่สาม
ได้ยินข้าพูดว่าพี่สาวลูกพี่ลูกน้องยังมีอายุขัยอีกสิบเจ็ดปี ทุกคนต่างดีใจกันเหลือเกิน โดยเฉพาะเสี่ยวเหล่ย นางกอดแม่แล้วร้องไห้ออกมา
“แม่ ตอนนี้ดีแล้ว ข้ายังได้ปรนนิบัติแม่ไปอีกสิบเจ็ดสิบแปดปีเลยนะ”
ตอนนั้นเองที่อาจารย์อาคนที่สองซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้าให้ข้าเบา ๆ
จ้าวปินถึงจะดีใจเหมือนคนอื่น ๆ แต่ก็ยังมองข้าด้วยสายตาสงสัยอยู่
ข้าฉวยโอกาสตอนที่คนอื่นไม่ทันมอง ขยิบตาให้อาจารย์อาคนที่สองกับจ้าวปิน
หลังจากนั้น พวกเราก็เก็บกวาดแท่นธูปและกระโจมพิธีศพ
พอเก็บของทุกอย่างเรียบร้อย เสี่ยวเหล่ยก็เอ่ยกับข้า
“น้า คราวนี้ช่วยแม่ข้าไปยมโลกแล้วไม่รับเงินธูปบูชาของพวกเรา แต่ยังไงก็ต้องกินข้าวร้อน ๆ สักมื้อเถิด”