กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 การกลับมาพบกันอย่างสมบูรณ์ของเฉียนอวี่
ประตูบ้านลุงเหลียงถูกล็อคแน่นหนา
มองผ่านหน้าต่างเข้าไปเห็นข้างในเก็บกวาดจนเหลือเพียงเตียงว่างๆ กับตู้เสื้อผ้าหลังหนึ่ง ใจข้ารู้สึกไม่สบายอย่างยิ่ง
ยามนึกย้อนถึงเหตุการณ์ต่างๆ ตอนที่อยู่กับลุงเหลียง ราวกับมีพื้นที่ส่วนหนึ่งในหัวใจถูกพรากไป ความรู้สึกสิ้นไร้เรี่ยวแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนถาโถมเข้ามาในใจ
ตั้งแต่ข้ามาที่เป่าติ้ง ทุกช่วงเวลาสำคัญในชีวิตข้าล้วนมีลุงเหลียงเข้ามามีส่วนร่วม
ทว่าเขากลับจากเป่าติ้งไป โดยที่ข้าไม่ได้ไปส่งเขาที่สถานีเลยสักครั้ง
ไม่ว่าจะในฐานะเพื่อนหรือผู้น้อย
สิ่งที่ข้าทำนั้นยังถือว่าไม่ดีพอ
ด้วยความรู้สึกผิดอย่างหาที่สุดไม่ได้ในใจ
ข้าพิงประตูบ้านลุงเหลียงแล้วนั่งลง