กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 พนันหมูปิ้งเสียบไม้หนึ่งมื้อ
จ้าวปินได้ยินข้าพูดจาเยาะเย้ยเขา ปากก็ย่อมไม่ยอมเสียเปรียบ
“เฒ่าอู๋ เจ้าหมายความว่าอะไร? เจ้าจะบอกว่าข้านี่มันคางคกอยากรองเนื้อหงส์งั้นหรือ?”
“พอไหว ๆ เฒ่าจ้าวเอ๋ย เจ้าก็ยังรู้จักตัวเองอยู่บ้าง”
“บอกเจ้าไว้เลยเฒ่าอู๋ เจ้าอย่ามองคนผ่านร่องประตูจนเห็นคนแบนราบไปเลย ถ้าให้ข้าว่า คนเราน่ะต้องมีความใฝ่ฝันบ้าง ที่คางคกคิดจะกินเนื้อหงส์ นั่นก็แสดงว่าในใจมันมีความฝันและปณิธานอันไกลนะ”
เจ้าหนูผู้นี้พูดไปพลาง ตบไหล่ข้าเบาๆ แล้วกล่าวว่า:
“เฒ่าอู๋ เจ้าลองดูเจ้ากบในกะลาตัวนั้นให้ดีเถิด ในสายตามันมีเพียงฝาโลงกว้างเท่าฝ่ามือที่อยู่เหนือหัวเท่านั้น สุดท้ายก็หนีไม่พ้นต้องกลายเป็นอาหารบนโต๊ะของผู้อื่น”