กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ออกจากโรงพยาบาล
ตอนที่สวีไค่เช็ดน้ำมันพริกบนใบหน้าข้าให้
ข้าเพียงรู้สึกเจ็บมาก
จนกระทั่งเห็นบนทิชชูในมือเขามีหนังบาง ๆ จากใบหน้าข้าติดอยู่
ข้าจึงรู้ว่าคราวนี้ผิวชั้นนอกบนใบหน้าถูกเปิดออกจนเนื้ออ่อนข้างในเผยหมดแล้ว
สวีไค่ก็รู้ว่าตนก่อเรื่อง จึงรีบร้อนกล่าวคำขอโทษกับข้า
ไม่รู้ว่าตอนนั้นเหตุใดข้าจึงใจกว้างเช่นนั้น
ข้ากล่าวว่า
“พี่ไค่ ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไรจริง ๆ เจ้าไปซื้อยาม่วงมาขวดหนึ่งให้ข้าเถิด ของสิ่งนั้นทั้งแก้อักเสบได้ ทั้งทำให้บริเวณที่ถูกลวกแห้งเร็วขึ้น”
ไม่นาน สวีไค่ก็ถือยาม่วงกับสำลีก้านกลับมา