กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 ผีท่านผู้เฒ่า
เนื่องจากก่อนหน้านี้คุณแม่ของเหออวี่ถิงย้ำนักย้ำหนาว่า หลานชายคนโตของนางพอถึงเที่ยงคืนเมื่อไรจะต้องร้องไห้ออกมาแน่
นางบรรยายบรรยากาศเสียตึงเครียดมาก
ดังนั้น พอได้ยินเสียงระฆังเที่ยงคืนดังขึ้นจากนาฬิกาตั้งพื้นแบบโบราณ
ทุกคนต่างก็ตึงเครียดขึ้นมาทันที
ในห้องที่กว้างขวาง บัดนี้กลับเงียบเชียบจนได้ยินแม้เสียงเข็มตก
เวลานี้ข้าหันไปมองนักพรตเต๋าคนนั้นอีกครั้ง เขากลับทำหน้าตาไม่สนใจไยดีสิ่งใด
ข้าอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองในใจ
หรือว่าเป็นข้าที่มองคนพลาดไป?
หรือว่าเจ้าเฒ่าคนนี้จะมีฝีมือจริง ๆ?