เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 เคลื่อนศพ (สอง)
หลังจากเก็บเสี่ยวหลิวหลิงกลับไป ข้าก็เดินกลับเข้ามาในลานบ้านอีกครั้ง
ข้ารู้ดีว่าในเวลานี้ คนที่ต้องการให้ข้าปลอบโยนมากที่สุดก็คือยวี่ฮวา
ในงานศพของแม่ตัวเองกลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น จิตใจของนางย่อมไม่สบายอย่างแน่นอน
ขณะนี้ยวี่ฮวายังคงคุกเข่าอยู่หน้าโลงศพพร้อมกับเหล่าผู้เยาว์ในตระกูล
ข้าเดินไปข้างกายนาง นั่งยองๆ ลงแล้วกุมมือของนางไว้ข้างหนึ่ง ก่อนจะบีบเบาๆ อย่างหนักแน่น:
“ไม่เป็นไรนะยวี่ฮวา อย่ากลัวไปเลย มีข้าอยู่ตรงนี้ทั้งคน”
อาจเป็นเพราะความเด็ดเดี่ยวและความไม่หวั่นเกรงในแววตาของข้า ที่ช่วยสร้างความกล้าให้กับนาง แววตาที่เลื่อนลอยของนางจึงเริ่มมีประกายขึ้นมาบ้าง
ในตอนนั้นเอง อาจารย์หยินหยางผู้นั้นดูเหมือนจะเริ่มหวาดกลัวขึ้นมาบ้างแล้ว เขาจึงไล่ตรวจสอบคานหามโลงศพไปทีละอัน