กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 เบิกเนตร
เสี่ยวหลิวหลิงเล่นอยู่ในอ้อมแขนข้าครู่หนึ่ง ข้าจึงกล่าวกับนางว่า
“เสี่ยวหลิวหลิง เจ้าดูทางนั้นสิ”
ข้ากล่าวพลางชี้นิ้วไปยังทิศทางของค่ายกลห้าหยินผนึกดวงจิต
เสี่ยวหลิวหลิงมองตามทิศที่ข้าชี้ แล้วหันกลับมามองหน้าข้า ดูเหมือนนางจะยังไม่ค่อยเข้าใจนัก
ข้าจึงพานางเดินไปยังค่ายกลห้าหยินผนึกดวงจิต
ใครจะคิดว่าเสี่ยวหลิวหลิงดูเหมือนจะหวาดกลัวพื้นที่หยินบริสุทธิ์แห่งนี้ นางพยายามถอยกรูดอย่างไม่หยุดหย่อน
เห็นดังนั้นข้าก็เริ่มงุนงง
ก็ในเมื่อพี่เสี่ยวปาเคยบอกว่าเสี่ยวหลิวหลิงสามารถดูดซับปราณหยินที่นี่เป็นอาหารได้ ตามหลักการแล้วนางควรจะดีใจที่ได้เห็นปราณหยินพวกนี้สิ แต่ทำไมนางถึงต้องกลัวด้วยเล่า
ข้ายังคงเชื่อพี่เสี่ยวปา คิดว่าสิ่งที่นางพูดจะต้องไม่ผิดแน่