กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 504
กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาหน่วนหน่วนและเหยาเหยาก็เติบโตขึ้น พวกเขาไม่ยอมให้ใครเรียกชื่อเล่นอีกต่อไป ทุกคนเรียกชื่อจริงของพวกเขาโดยตรง นั่นคือหลงซิงหน่วนและหลงจวินเหยา
“หลงซิงหน่วน หยุดเดี๋ยวนี้” เสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้นอย่างขุ่นเคือง
“ฉันไม่หยุดหรอก ถ้าแน่จริงก็มาจับฉันสิ แบร่” เสียงใสของเด็กสาวโต้กลับ ทั้งยังหันไปทำหน้าทะเล้นใส่คนที่อยู่เบื้องหลังไม่หยุด
ถังถังได้ยินเสียงโวยวาย ก็เห็นเด็กสาวผู้สดใสวิ่งตรงมาหาเธออย่างรวดเร็ว
ด้านหลังคือเด็กหนุ่มผู้มีสีหน้าไร้อารมณ์
คนตรงหน้าก็คือหน่วนหน่วนและเหยาเหยาที่โตขึ้นแล้ว ไม่สิ ควรเรียกว่าหลงซิงหน่วนและหลงจวินเหยา