กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 371
เด็กน้อยทั้งสองคุยกันอยู่นานมาก กว่าจะวางสายวิดีโอคอลอย่างอาลัย
หลังวางสาย หน่วนหน่วนก็นอนขดอยู่ในอ้อมกอดของถังถังอย่างพอใจ ก่อนหลับสนิทไปอีกครั้ง
ถังถังมองหน่วนหน่วนในสภาพนั้นก็โล่งใจ ดูท่าหน่วนหน่วนจะปรับตัวกับการไม่มีหรงหรงอยู่ข้างกายได้แล้ว
แต่หรงหรงอีกด้านหนึ่งไม่ได้ผ่อนคลายถึงเพียงนั้น
หลังกลับมา มันอยู่ที่คฤหาสน์ชนบทของถังถังมาโดยตลอด จนกระทั่งร่างกายไม่สบายจึงจำเป็นต้องกลับบ้านของตัวเอง
ที่จริงหรงหรงไม่ได้ไม่อยากกลับบ้าน แต่พอกลับบ้าน แม่ก็มักให้มันดูแลก้อนขนขาวตัวนั้น