กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 361
“แม่ หน่วนหน่วนก็ไม่รู้เหมือนกัน สิ่งที่หน่วนหน่วนเห็น หนูบอกแม่หมดแล้ว” แม้เมื่อวานหน่วนหน่วนจะพักค้างคืนที่นั่น แต่เธอไม่ได้ไปไหนเลย
ตอนแรกที่ไปถึงที่นั่น เพราะมองไม่เห็นใครเลย เธอทั้งเศร้าและกลัวมาก จึงเอาแต่ร้องไห้ พอหรงหรงมาหา เธอก็อยู่บนหลังของมันตลอด กระทั่งกลับถึงบ้านของหรงหรงอย่างไร เธอยังไม่รู้เลย
ส่วนตอนตื่นเช้า เธอเห็นเพียงสภาพภายในบ้านของหรงหรงที่ถูกล้อมรอบด้วยต้นไม้สูงใหญ่ ด้านนอกเป็นอย่างไร เธอไม่รู้เลยสักนิด