กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 352
เหยาเหยามองแวบหนึ่ง แล้วแตะสมองกลแสง เซียวอวิ๋นถิงก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า
“เหยาเหยา วันนี้พวกเธอทำไมไม่มาเรียนกันล่ะ” เซียวอวิ๋นถิงมาถึงมหาวิทยาลัยอย่างงัวเงียในตอนเช้า และไม่ได้ดูข้อมูลในสมองกลแสงเลย จึงไม่รู้ว่าเหยาเหยากับคนอื่น ๆ ลาเรียนแล้ว
จนกระทั่งก่อนเข้าเรียน เขาไม่เห็นเงาของเหยาเหยากับหน่วนหน่วน จึงเปิดสมองกลแสงดู แล้วถึงได้รู้ว่าเหยาเหยาพวกเขากลับบ้านแล้ว
“พวกเรากลับบ้านสองสามวัน”
“พวกเธออยู่บ้านหรือเปล่า ฉันไปบ้านพวกเธอได้ไหม”
เซียวอวิ๋นถิงคิดว่าบ้านที่เหยาเหยาพูดถึงคือบ้านที่เขาเคยไปมาก่อน พอนึกถึงของอร่อยที่เคยกินบ้านเหยาเหยา เขาก็เลียริมฝีปาก
เขายังอยากไปอีก