กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 275
“น้ำผึ้ง!” เหยาเหยาได้กลิ่นหอมคุ้นเคย ดวงตาก็สว่างวาบขึ้น
“แต่นแต๊น ถูกต้อง นี่คือน้ำผึ้ง อ้าปากสิ”
แม้เหยาเหยาจะไม่รู้ว่าหน่วนหน่วนคิดจะทำอะไร แต่ก็อ้าปากอย่างว่าง่าย
ชั่วพริบตา ของหวานก็ถูกป้อนเข้าปาก พอลิ้มรสความหวาน ดวงตาของเหยาเหยาก็เปล่งประกาย
“หวานจังเลย” ปกติเหยาเหยามักทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินวัย โดยเฉพาะในช่วงที่หลงฮ่าวเซวียนยังไม่ฟื้น เขายิ่งพูดน้อยกว่าเดิม
นอกจากช่วงเช้าแล้ว เวลาอื่นเขาล้วนฝึกฝนพลังพิเศษของตนอย่างหนัก
ตอนนี้จึงนับว่าได้เห็นด้านที่เป็นเด็กของเขาได้ยากนัก