กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0272
เมื่อได้ยินคำพูดของถังถัง ใบหน้าเล็ก ๆ ของเหยาเหยาก็ยิ่งแดงขึ้น เขาพูดตะกุกตะกัก
“ถ้าอย่างนั้น ก็ครั้งนี้ครั้งเดียว” พูดจบก็หลุดจากอ้อมกอดของถังถัง แล้ววิ่งออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามอง
ถังถังมองท่าทางที่เหยาเหยาวิ่งหนีอย่างลนลานแล้วก็หัวเราะออกมา
เสียงของถังถังปลุกหน่วนหน่วนให้ตื่น เธอขยี้ตาแล้วคลำทางเข้ามาซุกตัวในอ้อมกอดของถังถัง
“แม่ ทำไมแม่ถึงดีใจขนาดนั้น”
“หน่วนหน่วนตื่นแล้ว ยังง่วงอยู่ไหม อยากนอนต่ออีกสักหน่อยหรือเปล่า” เมื่อมองดูลูกสาวที่ซุกเข้ามาในอ้อมกอด ถังถังก็รู้สึกเอ็นดูจนอยากกอดเธอไว้แบบนี้ตลอดไป
ช่วงเวลานี้เธอเอาแต่ดูแลหลงฮ่าวเซวียน จนค่อนข้างละเลยเด็กทั้งสองคน