กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 264
เช้าตรู่วันถัดมา คุณตาเหลียวก็มารอถังถังกลับอยู่ในลานบ้าน
แม้ขณะอยู่กับเด็กทั้งสอง เขาก็ใจลอย คอยมองไปยังทางเข้าคฤหาสน์ชนบทตลอดเวลา
“ตาทวด มองอะไรอยู่เหรอ” หน่วนหน่วนมองตามสายตาคุณตาเหลียวอย่างสงสัย แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรเลย เหตุใดตาทวดจึงมองตรงนั้นอยู่ตลอด
“กำลังรอแม่ของพวกเธอ”
“แม่จะกลับมาแล้วหรือ” ดวงตาของหน่วนหน่วนเป็นประกาย เธอเลิกเล่น แล้วจูงเหยาเหยามานั่งข้างคุณตาเหลียว
“ตาทวด พวกเราจะรอเป็นเพื่อนตาทวดเอง”
คุณตาเหลียวเห็นว่าเด็กทั้งสองเล่นมานานแล้ว ตอนนี้นั่งพักพอดี จึงไม่ห้าม ทั้งสามนั่งรอถังถังด้วยกัน
แต่รอแล้วรอเล่า จนท้องของพวกเขาร้องจ๊อก ๆ ก็ยังไม่เห็นเงาของถังถัง
“ตาทวด แม่จะกลับมาเมื่อไร” หน่วนหน่วนลูบท้องที่ร้องจ๊อก ๆ ของตน