กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 246
“ฉันไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าคุณมีงานของตัวเองต้องทำ แต่หน่วนหน่วนกับเหยาเหยาอาจเสียใจ ครั้งก่อนที่คุณจากไป ฉันกว่าจะกล่อมพวกเขาได้ก็ลำบากมาก” สำหรับถังถังเอง เธอไม่เป็นไรนัก เพราะเตรียมใจไว้แล้ว
ถึงจะยังรู้สึกเศร้าอยู่บ้าง แต่เธอก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว ทว่าเด็กทั้งสองยังเล็กมาก ครั้งก่อนที่หลงฮ่าวเซวียนจากไป พวกเขายังเล็กกว่านี้แต่ก็เสียใจมากแล้ว
ตอนนี้พวกเขาโตขึ้นอีกนิด โดยเฉพาะหลังผ่านเรื่องหรงหรงจากไป หากหลงฮ่าวเซวียนไม่พูดคุยกับพวกเขาให้ดี ถังถังไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะเสียใจเพียงใด
“อือ ผมรู้แล้ว ผมจะคุยกับพวกเขาให้ดี นอนเถอะ พรุ่งนี้เรายังต้องตื่นเช้า”
หลงฮ่าวเซวียนจุมพิตหน้าผากถังถัง กอดเธอแล้วค่อย ๆ หลับไป