ตอนที่ 170

ตอนที่ 170

“เถาเถา เธอเหม่ออะไรอยู่ รีบดื่มสิ!” ถังถังเห็นกู้ซือเถาเอาแต่มอง ไม่มีทีท่าว่าจะดื่ม จึงรีบเตือนเธอ

“อ้อ ๆ ฉันเข้าใจแล้ว” กู้ซือเถาดึงสติกลับจากภวังค์ความคิด แล้วยกน้ำข้าวโพดขึ้นจิบหนึ่งคำ

ดวงตาของเธอเบิกกว้างในพริบตา เหตุใดจึงอร่อยถึงเพียงนี้ ทั้งหวานอ่อน ๆ และมีกลิ่นนมเจืออยู่เล็กน้อย

กู้ซือเถาไม่รู้จะบรรยายรสชาตินี้อย่างไร รู้เพียงว่ามันอร่อยมาก

ไม่เพียงกู้ซือเถาเท่านั้น หลงฮ่าวเซวียนกับตาก็ชอบมันมากเช่นกัน

แม้แต่เด็กสองคนยังถูกกลิ่นหอมนี้ดึงดูดให้ตื่นจากนิทรา แล้วเอาแต่มองไปทางต้นกลิ่น

ก่อนหน้านี้ถังถังเคยให้พวกเขากินลูกท้อแล้ว ตอนนี้จึงวางใจให้ดื่มน้ำข้าวโพดได้บ้าง