ตอนที่ 152

ตอนที่ 152

หลังกล่อมเด็ก ๆ เสร็จ ถังถังเห็นว่ายังเช้าอยู่ อีกทั้งเธออยู่คนเดียว ตาก็อยู่คฤหาสน์ชนบทข้าง ๆ ไม่ต้องให้เธอทำอาหาร เธอจึงได้พักสบาย ๆ

เธอนึกถึงคำพูดของกู้ซือเถา การเพาะข้าวเปลือกของพวกเขาไม่ประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะใช้วิธีใดก็ไร้ผล

ถังถังอดกังวลเรื่องข้าวเปลือกของตัวเองไม่ได้ ผ่านมาหลายวันแล้ว ไม่รู้ว่าจะเหมือนของกู้ซือเถาและคนอื่น ๆ หรือไม่ คือไม่มีทางงอกขึ้นมาได้

ถังถังมองเด็ก ๆ แล้วจึงออกจากบ้าน เดินไปทางนาข้าว

พอถึงที่ ถังถังก็พบว่าบริเวณที่เธอเพาะข้าวเปลือกนั้นงอกแล้ว เต็มไปด้วยต้นกล้าข้าวหนาแน่น

เธอดีใจเหลือเกิน ข้าวเปลือกที่เธอเพาะไว้แตกหน่อแล้ว