กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 144
“เอาเถอะ ไม่มีแล้วก็ไม่เป็นไร ไว้คราวหน้า รอต้นผลไม้อื่นโตขึ้นแล้ว ตอนนั้นได้ไหม”
ถังถังเอ่ยขึ้นจากด้านหลังหลงฮ่าวเซวียน “ได้ค่ะ ถึงตอนนั้นพี่ถามฮ่าวเซวียนได้เลย”
หลงฮ่าวเทียนเลิกคิ้วให้หลงฮ่าวเซวียน
หลงฮ่าวเซวียนเมินการหยอกล้อของพี่ชาย ถึงเวลานั้นผลไม้จะอยู่ในมือเขา พี่ชายก็ต้องมาขอร้องเขาอยู่ดี ตอนนี้ปล่อยให้อีกฝ่ายดีใจไปก่อนสักระยะ
หลงฮ่าวเทียนกินลูกท้อในมือ พลันนึกถึงจุดประสงค์ที่มาที่นี่
“จริงสิ เด็ก ๆ ล่ะ พวกเราไม่เห็นพวกเขาเลย พวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง ขึ้นไปดูพวกเขาได้ไหม”
ถังถังมองเวลา เวลานี้เด็ก ๆ น่าจะใกล้ตื่นแล้ว